Live with Suffering

การออกเสียงประชามติไม่รับร่างรัฐธรรมนูญ เป็นสิทธิอันชอบธรรมของประชาชนทุกคน ในฐานะเจ้าของอำนาจอธิปไตย

การรณรงค์ให้บุคคลอื่นไปใช้สิทธิออกเสียงไม่รับร่างรัฐธรรมนูญ ถือเป็นการใช้สิทธิแสดงความคิดเห็น และสิทธิในการมีส่วนร่วมทางการเมืองอย่างหนึ่ง

กรณีนี้เป็นการรณรงค์ไม่รับร่างรัฐธรรมนูญ ที่นำมาให้ประชาชนออกเสียงประชามติ ไม่ใช่การล้มล้างรัฐธรรมนูญ จึงไม่ผิดกฎหมาย

รศ.ดร. วรเจตน์ ภาคีรัตน์
หัวหน้าภาควิชากฎหมายมหาชนคณะนิติศาสตร์
มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

1) ทำให้การปฏิรูปการเมืองบนฐานการมีส่วนร่วมของประชาชนดำเนินต่อไปได้ เพราะเป็นจุดเริ่มต้นของการรวมพลังที่จะกดดันให้ คมช ต้องเลือกรัฐธรรมนูญปี 2540 กลับมาใช้ใหม่ โดยเปิดให้มีการแก้ไขจากสภาแก้ไขที่ได้รับเลือกตั้งจากประชาชนโดยตรง

2) ยับยั้งการนำประเทศกลับคืนสู่ระบอบประชาธิปไตยครึ่งใบ

3) ให้บทเรียนแก่สังคมโดยรวมว่า การรัฐประหารไม่มีทางแก้ไขปัญหาของประชาธิปไตยได้เป็นอันขาด แก้ไม่ได้ในเมืองไทยและแก้ไม่ได้ทั้งโลก

ศ.ดร.นิธ เอียวศรีวงศ์
มหาวิทยาลัยเที่ยงคืน

กับเพื่อนชาวไทยทุกคน ที่รัก 3 อย่างคือ

1) รักการปฏิรูปการเมือง อยากให้มันก้าวหน้าต่อไปเพื่อจัดระเบียบการเมืองใหม่ เพราะระเบียบเก่าที่เป็นมายังบกพร่อง ก่อปัญหา ส่วนระเบียบที่ คมช. คิดจะสร้างขึ้นก็ยิ่งถอยหลังเข้าคลองและไม่ชอบธรรม

2) รักเสรีประชาธิปไตย อยากให้กระบวนการปฏิรูปการเมืองเปิดกว้าง ทุกกลุ่มทุกฝ่ายในสังคมได้เข้าร่วม แลกเปลี่ยนเจรจาต่อรองกันอย่างเสมอภาค และเสรี ไม่ปิดแคบด้วยอำนาจเผด็จการ และ

3) รักสันติประชาธรรม อยากให้สังคมไทยมีที่ยืนสำหรับพลังการเมืองทุกฝ่าย ได้ทะเลาะขัดแย้งต่อรองรอมชอมอยู่ร่วมกันต่อไปได้อย่างสันติ และเป็นธรรม

ทั้ง 3 อย่างนี้เป็นไปไม่ได้ภายใต้ร่างรัฐธรรมนูญ 2550

รศ.ดร.เกษียร เตชะพีระ
คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

ในรัฐธรรมนูญการปกครองชั่วคราว (2549) มาตรา 32 กำหนดว่า หากประชาชนลงประชามติไม่เห็นชอบกับร่างรัฐธรรรมนูญ 2550 เเล้ว คมช. ต้องประชุมกับรัฐบาลเพื่อหยิบรัฐธรรมนูญฉบับหนึ่งฉบับใดมาปรับปรุงให้เสร็จภายใน 30 วัน โดยประชาชนจะต้องเรียกร้องให้นำรัฐธรรมนูญปี 2540 มาใช้เท่านั้น เเละการปรับปรุงเนื้อหาต้องไม่กระทบสาระสำคัญของรัฐธรรมนูญ 2540 ทั้งนี้ ยังต้องคำนึงถึง กฎหมายประกอบรัฐธรรมนูญที่เกี่ยวกับการเลือกตั้งส.ส. เเละส.ว.ว่าต้องสอดคล้องกับหลักการในรัฐธรรมนูญด้วย ดังนั้นการเลือกตั้งต้องเกิดขึ้นภายในสองเดือนนับจากที่ร่างรัฐธรรมนูญ 2550 ไม่ผ่านประชามติ (เผื่อเวลาเตรียมการเลือกตั้งด้วย) ทั้งนี้ ขึ้นอยู่กับความจริงใจของผู้มีอำนาจว่า ไม่ต้องการให้เกิดความได้เปรียบเสียเปรียบทางการเมืองเเก่พรรคใดพรรคหนึ่งหรือไม่

รศ. ประสิทธิ์ ปิวาวัฒนพานิช
คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

การได้รัฐธรรมนูญที่ถอยหลังกว่าเดิมไม่ได้มาจากการล้มร่างรัฐธรรมนูญ แต่เป็นเพราะการปล่อยให้เทวดาไม่กี่คนนั่งเขียนกันบนปลายกระบอกปืน เป้าหมายสำคัญจึงอยู่ที่การนำเอากระบวนการร่างรัฐธรรมนูญกลับมาอยู่ในมือของสังคม และสังคมเป็นผู้กำหนดความเปลี่ยนแปลงนี้บนฐานของการแลกเปลี่ยนความรู้ ปัญหาต่างๆ อย่างรอบด้าน ซึ่งเป็นสิ่งที่ไม่สามารถเกิดขึ้นได้ภายใต้ร่างรัฐธรรมนูญที่มาจากอำนาจของคณะรัฐประหาร

ผศ.สมชาย ปรีชาศิลปกุล
คณบดีคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่

19 สิงหาคม 2550 พร้อมกันทุกคูหา โหวตล้มรัฐธรรมนูญคณะรัฐประหาร